Dostuna küser, düşmanla oturur,
Masa başında oturmak ister.
Menfaat oturmazsa; masadan kalkar!
Kötü dersen, çirkefliğini gör,
Her şeyi her an görmek ister.
Menfaat görmezse; her şeyden geçer!
Surete bağlanmış, hakikati bilmez,
Aslı mümkünken bilinmezlik ister.
Menfaat bilmezse; asıldan çıkar!
İyi dersen, ardını gör,
Hiçbir şey ise de görülmek ister.
Menfaat görmezse; hiçbir şeyde kaybolur!
Dostuna kötü, surete iyi,
Masa her şeyi, aslı hiçbir şey.
Menfaat, menfaat, menfaat, menfaat!
* * *
Şşşt!..
Tanıdık geldi mi bu ‘tercet’te anlattığım hikaye?
Geliyor geliyor…
Bir ‘Harry Potter’, bir ‘Yüzüklerin Efendisi’, bir ‘Farseer Üçlemesi’ ya da bir ‘Mistborn’ olmasa da merakla takip edeceğiniz bir üçlemeye hazır olun!.. (Beğenirseniz dört, beş, altı inşallah…)
BİR KÜS KÖYÜ SAKİNİ: KARANLIK ÜÇLÜ (Bölüm 1)
BİR KÜS KÖYÜ SAKİNİ: UYUMSUZ (Bölüm 2)
BİR KÜS KÖYÜ SAKİNİ: KAF DAĞI (Bölüm 3)
Not: Terceti okuduktan sonra Osmanlı İmparatorluğu padişahlarından merhum Yavuz Sultan Selim’in (1. Selim) Vezn-i Aher tarzında yazdığı o meşhur şiirini anımsayın; nacizane…